Kategori: Felsefe

Bilişim sektörünün kendine has bir ritmi vardır; öngörülebilir, ölçeklenebilir ve güvenli. Gündüzleri sistemlerin mantığı içinde geziniyorum. Başarılı, cilalı ve özel dikim bir hayat. Ancak ruhu olmayan bir sistem, kapalı bir döngüden ibarettir. Müzik bir “hobi” değil; takım elbisenin bir vakuma dönüşmesini engelleyen oksijendir. Kırk sekiz yaşında isyan etmek, deri ceketler giymek veya taşkınlık yapmak anlamına gelmez. Bir elektronik tablonun içinde hayatta kalabilmek gibi sessiz ve radikal bir eylemdir.

Sunum, hem dinleyiciye hem de işin kendisine duyulan saygının bir göstergesidir. Takım elbise, “yerleşik düzenin” bir üniforması değil; bir profesyonelin zırhıdır. Gündelik giyimin bir performansa dönüştüğü bu çağda, iyi giyinmenin meydan okuyan bir tarafı var. Bu, adamın ardından gelen müziğin de aynı derecede disiplinli ve maksatlı olduğunun sinyalini verir.

Arabesk çoğu zaman sadece melankoli olarak yanlış anlaşılır. Gerçekte ise özlemle kurulan yapısal bir bağdır. Modern popun aşırı üretilmiş parıltısını soyup yerine yüksek kontrastlı rock elementleri koyduğumuzda yeni bir şey buluyoruz: Anadolu Noir. Ağır, ritmik ve gece için tasarlandı. Batılı bir makinenin içinde atan Türk kalbinin sesidir bu.